Ola Croatia! Neko vrijeme smo imali problema as iaeste stranicom te nisam mogla pisati blog ali zato sam to sve zapisala u Wordu kako to ne bi zaboravila do iduceg izleta.

Zadnje sto sam pisala bio je obilazak Joinvilla, manjeg gradica koji me podsjeca na one europske. Dani koje sam provela na sajmu su bili naporni, stajanje preko 9sati ali me veselilo druzenje s ekipom iz firme i ostalim kolegama ´plasticarima´:D Navecer nismo mogli zaobici neki klub uz neogranicenu kolicinu capirinhe :) 
Zanimljivo mi je kod njih sto navecer nema razlike izmedu dirktora i zaposlenika. Sve je nekako opusteno. Tak sam se i ja prilagodila situaciji pa zaplesala sa direktorom iz firme s kojom dijelimo zgradu.

Iducu noc je sef imao rodendan a to je bio znak za novu festu Ovaj put smo svi plesali uz brazilsku country glazbu. Ostali smo do 3ujutro te sam bila blago receno, strgana iduce jutro kad sam se pakirala za Sao Paulo.

Inace, moram pohvaliti Brazilsku gostoljubivost. Prije svog puta, cula sam da su oni opusteni, bez stresa, ljutnje i da svakog docekaju otvorenih ruku. Koga god sam upoznala, pocevsi od svoje firme Hdb, zatim Engel s kojima dijelimo zgradu pa sve do obicnog konobara u restoranu.
Ovdje su pozdravi obavezni, nitko nece proc pokraj vas bez da veli: „Bom dia/tarde/noite, tudo bem?“ U prijevodu: „Dobro jutro/dan/vecer, sve ok?“ Zagrljaj i pusa u obraz, takoder je normalna stvar. Tako da je meni ovo bio kulturni sok, jer u RH na poslu se rukuje i kad te ovdje sef zagrli, prva pomisao LOL?!
Najzesci mi je bio konobar u restoranu, potapsa on mene po ramenu, osmijeh, i prica on, normalno em ne kuzim kaj prica em se cudim kaj me tapsa po ramenu. Kolegice iz ureda su se nasmijale jer su shvatile da je meni cudno. No opet velim, ovdje je to normalno

Eu gosto de Brazil, muito muito muito

Beijos :*